Moja Transformacja

(ankieta, którą wypełniłam w 2013 r. na prośbę portalu Moja Transformacja – http://www.mojatransformacja.net/moja-transformacja-renata-mazurowska/)

Renata Mazurowska, dziennikarka, założycielka strony www.wpelnidnia.pl, trenerka rozwoju umiejętności osobistych i społecznych, współautorka książki Blisko, nie za blisko. Terapeutyczne rozmowy o związkach.

133ae8_24184c4e467a885fcf9a2716936599de1. Jaką praktykę duchową najchętniej stosujesz? Nie mam wybranej – lubię myśleć o sobie, że jestem w drodze – rozglądam się, patrzę, czytam, rozmawiam – albo z tego czerpię, albo nie i idę dalej. Zatem poznawanie, bycie w drodze jest chyba moją najczęstszą praktyką duchową. Z filozofii duchowych najbliższy jest mi buddyzm… Ale nie zapominając o swoich duchowych korzeniach mam też czasem wielką potrzebę, by kontemplować ciszę w kościele, pomodlić się.

2. Czy masz swojego duchowego przewodnika? W dążeniu do poczucia sensu i harmonii pomaga mi Dalajlama, do którego książek chętnie powracam. Także Thích Nhất Hạnh, wietnamski mnich buddyjski i jego „Cud uważności”. Czasem takim przewodnikiem może też być inny człowiek, dziecko a nawet kot :) Raczej nie stawiam nikomu ołtarzy, mam nadzieję, że coraz częściej udaje mi się dostrzec, że nauka płynie zewsząd.

3. Najważniejszy moment Twojej wewnętrznej transformacji to… Bez wątpienia silne przeżycia emocjonalne, w reakcji na stres wywołany prywatnym trzęsieniem ziemi… Nie pamiętam, w jaki sposób trafiła wówczas do mnie książka Pemy Cziedryn „Kiedy życie nas przerasta”, ale dobrze, że trafiła, to dzięki niej rozpoczęłam wędrówkę na drodze do zmian. Ta książka pozwoliła mi spojrzeć na życie z zupełnie innej perspektywy, wtedy też pierwszy raz bliżej zetknęłam się z naukami buddyjskimi, do których później często zaglądałam.

4. Co lub kto jest inspiracją dla Twojego rozwoju osobistego, duchowego? Świadomość.

5. Jak równoważysz istnienie świata materii ze światem duchowym na co dzień? Praktykuję wdzięczność, każdego wieczoru, przed zaśnięciem, dziękuję za dobre rzeczy, które mnie dziś spotkały. Zwracam uwagę na to, co jem – staram się dostarczyć mojemu organizmowi wartościowych produktów. Zwracam uwagę na jakość relacji z innymi ludźmi – dążę do równowagi, do wzajemności. Popieram projekty proekologiczne i sama uczę się tak żyć.

6. Jak dbasz o zdrowie psychiczne? Starając się żyć w równowadze, szukając jasnych stron, będąc wdzięczna.

7. Jak dbasz o zdrowie fizyczne? Staram się racjonalnie odżywiać, zwracać uwagę na to, co jem. Dużo spaceruję. A po skończonej rehabilitacji barku wracam na jogę, :-)

8. Czym jest dla Ciebie wewnętrzna równowaga? Dlaczego jest dla Ciebie ważna? Wewnętrzna równowaga jest stanem, do którego dążę. Jak każda inna równowaga wymaga ona uważności, niepopadania w skrajności – chciałabym, by któregoś dnia stała się dla mnie czymś tak naturalnym, bym nie musiała się zastanawiać, czy udaje mi się ją utrzymać. :-) Wewnętrzna równowaga jest ważna, bo pozwala nam przyjmować świat, rzeczy i ludzi takimi, jakie są – bez oceniania, bez wartościowania, ale to jest trudne, gdy wokół dzieje się coś złego, co budzi lęk albo sprzeciw. Zarówno w najbliższym otoczeniu, jak i globalnie – trudno jest pogodzić się z cierpieniem… Trzeba tez jednak pamiętać, by nie brać odpowiedzialności za innych i cały świat. Ale już za siebie odpowiedzialność wziąć można i wtedy równowaga wewnętrzna – czyli poczucie zgody, harmonii ze wszystkim wokół, pogodna akceptacja tego, czego zmienić się nie da – bardzo w życiu świadomym pomaga. Niesie spokój.

9. Jak pielęgnujesz wewnętrzny spokój? :-) No właśnie starając się utrzymać ten wewnętrzny balans… Na to składa się i wdzięczność, i życzliwość, i współodczuwanie, ale także unikanie, czy może bardziej świadomie – wybieranie. Wybieranie z kim przebywam, jakie emocje chcę przeżywać, pogodna akceptacja tego, na co wpływu nie mam, jak i kiedy pracuję, czy to, czym się zajmuję sprawia mi radość i przyjemność i czy jest użyteczne; jakimi kolorami się otaczam, jakiej muzyki słucham, a nawet jakich słów dobieram itd. Czyli znów – świadomość. :-)

10. Jakie jest największe osiągnięcie, które wynikło z Twojego osobistego rozwoju? Świadome życie.

11. Czy rozwój osobisty zmienia Twój stosunek do rodziny, społeczeństwa, ludzkości i wszechświata? Na pewno. Na bardziej życzliwy, rozumiejący, współczujący. Zmienia też stosunek do siebie. Nie jestem już centrum wszechświata, świat nic nie jest mi winien. :-) Jestem częścią rodziny, społeczeństwa, ludzkości, wszechświata, współodpowiedzialna za ten świat tak samo jak wszyscy inni.

12. Jaki nawyk Twojej osobowości, charakteru chciałabyś zmienić? Nie wiem… Chyba żaden z moich nawyków aż tak bardzo mi nie przeszkadza. :-) Z pewnością nie wszystko jest idealne, ale ja do tego ideału nie dążę. Jestem świadoma swoich słabości, ale już z nimi nie walczę. Powoli wprowadzam zmiany i… nawyki same się zmieniają. :-) Niektóre być może będą niezmienne – i to też jest ok.

13. Twoje postrzegania świata i siebie zmieniło się, gdy… … przeczytałam „Kiedy życie nas przerasta”.

14. Czy wiesz, co jest Twoją siłą? W którym momencie to zrozumiałaś? Współczucie, empatia. Chyba zawsze to wiedziałam. :-)

15. Czy akceptujesz siebie w pełni? Tak, tak, tak! Nareszcie. :-)

16. Co jest największym wyzwaniem w Twoim rozwoju osobistym? Bycie w równowadze.

17. Co robisz, aby temu sprostać? To wszystko, co już opisałam wyżej. :-)

18. Jak rozumiesz świadome życie? Wiedza i wybór. Odpowiedzialność za siebie. Bycie tu i teraz. Wdzięczność. Harmonia.

19. Czego życzysz sobie samej? Harmonii, wdzięczności, radości, pogody ducha. Zdrowia. Miłości. Dobrego, świadomego życia po prostu. :-)

20. Czego życzysz wszystkim ludziom? Tego samego, co sobie.